تا بی نهایت عشق

اي عشق مرا بر كن از اين دنياي فاني و از اين جسم فنايي مرا بر كن ، ببر با خود نخواهم من جهان را نخواهم عشوه و ناز و فغان را نخواهم اين همه رنج و سخي را نخواهم اين همه اشك و يخي را بخواهم راحتي ، آسودگي را سخن گفتن ز زندان اخي را بخواهم من كمي آزاد باشم نه زنجير و سترگي داشته باشم بخواهم من كسي را راز دل گو كه با من گويد و گويم من با او بخواهم همدمي كه شب كنارم بگويم از زندگي از روزگارم نه در خود رفته و رنجور باشد بسان آدمي پرخو باشد كسي باشد كنارم كه گشايم همي بغض گلويم را برايش بپرسد از من و ...

ادامه مطلب