عشق دیرین

اي عشق

مرا بر كن از اين دنياي فاني

و از اين جسم فنايي

مرا بر كن ، ببر با خود

نخواهم من جهان را

نخواهم عشوه و ناز و فغان را

نخواهم اين همه رنج و سخي را

نخواهم اين همه اشك و يخي را

بخواهم راحتي ، آسودگي را

سخن گفتن ز زندان اخي را

بخواهم من كمي آزاد باشم

نه زنجير و سترگي داشته باشم

بخواهم من كسي را راز دل گو

كه با من گويد و گويم من با او

بخواهم همدمي كه شب كنارم

بگويم از زندگي از روزگارم

نه در خود رفته و رنجور باشد

بسان آدمي پرخو باشد

كسي باشد كنارم كه گشايم

همي بغض گلويم را برايش

بپرسد از من و من گويمش اين

عزيزم ، عشق ديرين

دوستت دارم

تا بی نهایت عشق...