یا حسین

باز جلوه گر شد به لوح آسمان طنین محرم

باز فراگیر شد نوای یا حسین در هوای شهر

باز خشکیده شد لب در عطش کربلائیان

باز افروخته شد رخ در پس ظلم یزیدیان

باز نمیده شد چشم در پس اشک کودکان

باز هویدا شد به خواب دشت خونین نینوا

باز رقصید مرگ و رقصیدن گرفت در ظهر عاشورا

باز طنیده شد بر بلندای جهان ندای حسین

باز نشنید کسی ندای هل من ناصر حسین

باز دریده شد پرده ی محبت اهل بیت

باز ندیدند کوفیان این همه ضجه ی حسین

تا بی نهایت عشق...