روزگار

دنیا را فرا راهیست در پیش دیدگان من

عبور خواهم کرد زین راه پر پیچ و خم

لگد میزنم بر کلوخ سخت زندگی

و کنار خواهم زد همه صخره های سترگ پیش رو را

و خواهم ایستاد در مقابل طوفان سهمگین روزگار

وبزرگ خواهم شد ، و بزرگ خواهم شد و بزرگ ...

پی نوشت...

دعا کنید حالا که دارم مامان میشم بزرگ بشم .

اونقدر بزرگ که طاهای عزیز من و حمید مهربونم به من افتخار کنند...

تا بی نهایت عشق...